Een bezoek aan Marrakech

Majorelle tuinMarrakech: Parel van het Zuiden is een prachtige stad, ook wel de ‘rode stad’ genoemd vanwege de rode aarde.

De eerste keer verbleef ik in een mooi hotel vlakbij het plein, het beroemde Jamaa-el-Fna plein, de souk en de medina. Het hotel had de echte marrokaanse sfeer qua inrichting en uitstraling.

Het Jamaa-el-Fna is een ervaring, vooral wanneer je er voor de eerste keer komt. Een grote markt in een tropische omgeving tussen de medina en de souk. Ik kwam er vroeg in de avond, net op het randje van licht en donker. De muezzin zong zijn oproep voor het avondgebed. De lucht was azuurblauw. Er liepen allerlei potsenmakers en muzikanten. Een vrouw beschilderde mijn handen en wilde daarvoor een heleboel dirhams, die overigens niets waard zijn. Ik gaf wat fooi, waarvoor zij mij aan haar weelderige boezem prangde. Daar was ik op bedacht: al mijn kostbaarheden had ik in het hotel in de kluis achter gelaten en slechts een stapeltje dirhams in een tasje gestopt. Mijn wantrouwen kent geen grenzen op dit gebied. Misschien was de vrouw heel spontaan en had geen kwaad in de zin. Het plein echter, staat bekend om zijn dieven, zakkenrollers en ander oplichters.

In de souk ben ik nog eens helemaal gevallen voor een ‘boîte magique’: een fraai houten kistje met een geheime lade. De verkoper had direct door dat ik helemaal weg was van het kistje en niet dacht aan afdingen.

Mijn tweede bezoek aan de souk was beter voorbereid. Ik zocht en vond een leren mapje; over de prijs heb ik toen stevig onderhandeld. Dat lukte, al doende leert men.

De tweede keer dat ik in Marrakech was, zo’n 10 jaar later, viel de stad mij erg tegen. Dat kwam misschien door het hotel, dat was een modern hotel gelegen in een nieuw gedeelte van de stad. Edith Piaf had er ooit met een minnaar gelogeerd (Yves Montand?)vermeldde men trots. Wanneer de airco aan het werk ging spetterde het water de kamer voor een deel nat.  Daar had Piaf vast geen last van.
Het was toen augustus en bloedheet, bijna onmogelijk om over het Jamaa-el-Fna plein te lopen vanwege de vele toeristen en de hitte. De stenen waren zo heet dat ik er op mijn dunne gymzolen liep als op gloeiende kooltjes. Vanwege die hitte bezocht ik de Majorelle, een botanische tuin, ontworpen door de Franse art-deco schilder Majorelle en later overgenomen door Yves Saint Laurent. Daar was het heerlijk koel en aangenaam. Voor mij een ontdekking zo leuk. Bovendien ben ik dol op blauw, ik kon daar mijn hart ophalen.

Er zijn trouwens mooie oude hotels in de Medina. Iets voor een volgende keer.

Getagged , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.