Never-Come-Back-Line

never come back Als ik de deur opentrek staat er een man.Het is vreemd dat hij de deur niet op slot doet. Hij keert zich om, kijkt mij aan, geeft een knipoog en kijkt weer voor zich. Ik vraag mij af of ik de stewardess niet moet waarschuwen:
‘Mevrouw er staat een man in de wc die de deur niet op slot heeft en hij staat er zeker al een hele tijd’.
In de pantry hebben de zwaar opgemaakte dames het heel druk met zichzelf dus besluit ik de andere wc te nemen en mijn mond te houden. Ik ga terug naar mijn plaats, maar het beeld van de man houdt mij bezig. 9/11 is nog maar net gebeurd. Vanaf mijn plaats in het vliegtuig kijk ik voortdurend of het lampje ‘occupied’ niet gaat branden, maar het blijft uit, terwijl ik de man niet naar buiten zie komen of kan ontdekken in het toestel, dat maar voor een derde bezet is.Na enige tijd gaat het lampje aan en weer uit, een dame stapt uit de toilet.

Ik ben onderweg van Amsterdam naar Izmir. Een vriendin heeft mij overgehaald een vakantie in Turkije door te brengen. Zij heeft een vlucht geregeld met een onbekende maatschappij, de ‘Never-come-back-line’. De stoel waarop ik zit wordt met pleisters bijeen gehouden en ook op de bagageruimten zie ik veel plakwerk. Verder stromen na een uur vliegen de toiletten over, het water staat bijna tot knie hoogte.Ik let op ieder geluidje van de motoren, als het geluid afneemt span ik mijn lichaam als in een boog, zet mijn rechter voet naar voren, als het geluid weer gelijkmatig wordt ontspannen mijn voet en ik. Wij zijn nog maar een uurtje onderweg en ik ben bekaf. Wordt het niet eens tijd te relativeren en mijn lot maar in de handen van de goden te leggen? Iemand buigt zich over mij heen:

”Votre eau minerale madame”.

Ik kijk op en herken hem direct, de wc-man. Hij buigt zich vertrouwelijk naar mij over terwijl hij de mineraalwater overhandigt. Wij beginnen een gesprek in het Frans alsof wij elkaar al jaren kennen. Voor hij weggaat fluistert hij:

”Maak je geen zorgen, alles zal goed gaan”.

Hij loopt naar achteren maar als ik mij omdraai om hem na te kijken zie ik verderop alleen de stewardess. Als zij bij mij aankomt vraag ik haar waar de steward is. Zij reageert stomverbaasd,

”Er is geen steward op deze vlucht”.

”Maar, de steward heeft mij net deze mineraalwater gebracht”.

Zij kijkt mij meewarig aan, haalt haar schouders op en richt haar aandacht op een andere passagier.
De rest van de reis onderga ik met gesloten ogen.

Getagged , , , ,

4 thoughts on “Never-Come-Back-Line

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.