Te vuur en te zwaard

Compassie heb ik met de Palestijnen, met afgrijzen kijk ik naar de beelden van de gewonden, luister naar hun klachten en zie hun pijn en vraag me af wat die mensen bezielt om te leven met de Hamas, een beweging die geen enkele consideratie met ze heeft. Die, voor zover ik het kan beoordelen, uitsluitend denkt aan zichzelf en slechts één doel heeft dat bevrijding heet. Een bevrijding, te vuur en te zwaard van het Palestijnse volk van de vijand, in dit geval Israel. Een bevrijding via de dood, want ieder kind weet, dat wanneer je begint met schieten, de ander terug gaat schieten.

Is het naïef te denken dat het bestuur van een land als eerste taak heeft te zorgen voor zijn bevolking, dat het hun aan niets ontbreekt? Waarschijnlijk wel.
Is het naïef te denken, dat als ’s lands financiën worden gebruikt om tunnels te graven en van alle snufjes te voorzien, zelfs van electriciteit, dat het dan om schuilkelders gaat, zodat de bevrijding boven de hoofden van de bevolking wordt bewerkstelligd? Ook dat zal wel onnozel gedacht zijn, want ik begrijp dat die tunnels niet dienen ter bescherming van de Palestijnen, maar bestemd zijn voor het leger om de vijand te bestoken; de bevolking wordt gegijzeld en gebruikt om medelijden op te wekken, dat leidt tot sympathie voor hun zaak.

Wat is eigenlijk de reden dat de Palestijnen de Hamas niet het land uitflikkeren? Kan iemand dat aan mijn westerse mentaliteit uitleggen?

Getagged , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.