Een modeshow brengt geen plezier

geen plezierIn een tijd waarin geluk zo ongeveer verplicht is en de vrolijke smileys in teksten over elkaar heen buitelen, zien de dames op de catwalk er wat chagrijnig uit.
Lachen is verboden voor de mannequins. Op gele post-its die in de coulissen overal aan de muur zijn geplakt staat met grote letters NO SMILE, NO SMILE om de dames er maar aan te herinneren dat lachen niet leuk is.

In de jaren 80 waren de dames vrolijker. Ines de La Fressange bijvoorbeeld die shows liep voor Castelbajac was een en al glimlach en tijdens een show van Kenzo gierden de dames het uit van plezier op het plankier.

De glimlach is, net als de ogen, de spiegel van de ziel en de mannequins van de jaren 80 brachten daarmee hun eigen persoonlijkheid in. Ze glimlachten of glimlachten niet al naar gelang hun temperament en karakter. Ines de la Fressange stond er om bekend dat zij het publiek toesprak en soms gekke bekken trok, Farida Khelfa had een grote mond en Claudia Huidobro bekeek de aanwezigen onbeschaamd van top tot teen, terwijl Claudia Schiffer charmant pruilde, trots of spottend keek. Allen zijn of waren dan ook actrice.

Vanaf 2000 verdwijnt de glimlach langzaam uit de show, hij wordt een zeldzaamheid, ook de mannequins zien er nu allemaal hetzelfde uit: doorschijnend en transparant. Dezelfde manier van lopen, van opmaak, zelfs het kapsel is gelijk. Zij zijn verworden tot decor en omdat een show niet langer dan 15 minuten mag duren, vroeger waren dat er 45, heupwiegen ze niet meer maar rennen ze over het plankier.

Volgens Alexandre de Betak, de grote organisator van modeshows vindt al dat serieuze zijn oorzaak in de jeugd van de mannequins, die nog maar 16 of 17 jaar oud zijn, dus zo’n tien jaar jonger dan hun collega’s uit de jaren 80. Die jonkies moeten nog een persoonlijkheid ontwikkelen en bovendien willen de couturiers niet dat een bekende mannequin meer opvalt dan hun ontwerp.

Getagged , , , , , , ,

2 thoughts on “Een modeshow brengt geen plezier

  1. Femmy Fijten schreef:

    Inderdaad! Het valt mij op hoe sip de meisjes kijken. Hun looks zijn helemaal geen reclame voor de kleding waar ze in lopen. Maar ja, het zal wel een kwestie van mode zijn. Over een paar jaar mogen ze weer glimlachen. Leuk stukje overigens,

  2. jcgmruiter schreef:

    Het niet jezelf mogen / kunnen zijn lijkt een trend in de huidige maatschappij waar mensen geleidelijk aan verworden zijn tot (statistische) nummers zonder identiteit. Dit is bijvoorbeeld ook in de politiek zo. Zie de discussies in de zorg. Het wordt weer tijd voor het sprankelende, unieke, menselijke.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.