TBC-huisje

foto: blog.seniorennet.nl

foto: blog.seniorennet.nl

Zo af en toe bezoek ik een oude dame bij mij in de buurt.  Als ik denk geen tijd te hebben sla ik een poos over en vergeet naar haar toe te gaan, tot ik haar tegenkom op straat, achter haar rollator keurig gekleed en gekapt onderweg naar de Jumbo.
‘Wanneer kom je weer eens langs?’ vraagt ze vriendelijk ‘als je niet komt is het ook goed hoor, maar het is wel gezellig’.
Dan staak ik al mijn belangrijke bezigheden en ga een uurtje of wat bij haar aan tafel zitten. Nieuw Amsterdam strekt zich uit aan mijn voeten met in de verte Schiphol, als het mooi weer is zie je ze landen, de luchtkastelen.

Bij een kopje thee babbelt zij over het leven vroeger, haar jeugd op het platteland in Brabant. Als boerendochter en oudste van vijf nog heel jonge kinderen, het kunnen er ook meer zijn, had ze geen kans te ontsnappen aan het boerenbedrijf. Dat had ze graag gewild, maar ze moest helpen op de boerderij en in huis.

Zij praat  over een houten huisje waarin haar vader ligt. Het huisje staat in de boomgaard; hij is ziek en mag niet meer in huis komen bij zijn gezin, omdat hij dan iedereen besmet. Het huisje is zo klein dat er precies een eenpersoonsbed in past en één stoel, het kan ook nog ronddraaien, zodat de wind niet naar binnen blaast. Haar vader is bang zo alleen en ziek ver weg van zijn gezin, vooral ’s nachts schijnt het heel eng te zijn met huilende wilde honden en andere roofdieren, die toen kennelijk rondslopen in de Generaliteitslanden.

‘Hij is zo angstig’, zegt ze terwijl ze tranen uit haar ogen veegt, ‘omdat het huisje aan een kant open is’.

Ik zie voor mij hoe die arme man ’s nachts wordt besprongen door predatoren en om hulp roept, maar niemand die hem komt helpen in het open huisje, dat maar ronddraait.
‘Wij hadden geen geld voor een sanatorium en niemand wilde meer bij ons op bezoek komen, iedereen was bang ziek te worden. Ze wilden zelfs niet meer met ons praten’.
Ebola!, denk ik.
‘Overal zag je van die huisjes op het land, bijna niemand ontkwam er aan’ voegt ze er dan aan toe.

Thuis google ik eens op tbc-huisje. Op mijn scherm verschijnen diverse romantische tuinhuisjes. Vroeger bestemd voor tbc-patienten.

Getagged , , , ,

6 thoughts on “TBC-huisje

  1. Femmy Fijten schreef:

    Zoals ik altijd zeg, het is zeer de moeite waard om met oude mensen te praten. Af en toe weet je niet wat je hoort, en als je schrijfster bent zoals Jula, dan kun je de geschiedenis in mooie zinnen weergeven en zo heb ik geleerd wat tbc-huisjes zijn. Prachtig!

  2. jcgmruiter schreef:

    Weer wat bijgeleerd, ik had er geen idee van hoe dat in bie tijd was. Een verschrikking voor de mensen waar het om ging. Waren dat de, excuse le mot, teringlijders?

  3. Rob Alberts schreef:

    Het huisje ziet er mooi uit.
    Het verhaal er om heen is minder fraai.

    Vriendelijke groet,

  4. pgl schreef:

    Het tbc Huisje op de foto staat in het Zuiderzeemuseum te Enkhuizen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.