De lange 19e eeuw

Zij leeft in de 19e eeuw.  Al schrijvend leer ik haar kennen, haar vrienden en vijanden. Die laatste heeft ze veel. Ik lig bij haar in bed, zit aan haar tafel en mag met haar mee-eten, dat wil zeggen als er iets eetbaars op tafel komt.

Waar zij is daar ben ik ook. In de tijd van koetsen en de paarden, de eerste trein. Zij draagt lange rokken en betaalt met de gulden, als ze tenminste geld heeft. Ik moet erg creatief zijn om haar te laten leven.

Als ik mijn pen neer leg en naar  buiten ga, ben ik twee eeuwen verder. Ik hoor trams rammelen en rinkelen, race op mijn fietsje tussen andere voortjakkerende fietsers en scooterrijders. Boven mij gieren luchtkastelen naar de landingsbaan, naast mij banen automobilisten zich luid claxonerend een snelle weg  naar het oranje verkeerslicht.

Een vervreemdende situatie.

Getagged , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.