Zoeken naar de bekende weg

Afgelopen week treinde ik naar Almere waar het station uitkomt op een plein tussen hemelreikende kantoorgebouwen. Omdat ik in het bezit was van een looproute vertrouwde ik er op mijn doel snel te bereiken.
Uit mijn tas trok ik een verkreukeld A-4tje, waarop stond dat ik in oostelijke richting moest lopen langs het Spoorbaanpad, dan kwam ik vanzelf op het Festivalplein. In drie minuten heb ik dan mijn bestemming bereikt. Eitje! Gelukkig scheen de zon, die mij het oosten wees. Helaas was het straatbordje Spoorbaanpad nergens te ontwaren. Het plein grossierde wel in andere namen, maar Festivalplein was er niet bij.

Een vrouw loopt mij tegemoet, een fragiel vrouwtje, kort donker haar, mager gezichtje waarachter ik de junk vermoed.
‘Zoekt u iets?’ vraagt ze.
‘Jawel,’ zeg ik ‘het Festivalplein.’
‘Dat weet ik, ik kan u er naar toe brengen, want ik moet ook die kant op. Weet u, ik ben vandaag jarig en ik zou dat graag vieren met een lekker broodje. Heeft u misschien een kleinigheid voor mij?’
Het internationale praatje van de junk, maar ik vind haar aardig, dus diep uit mijn tas 1,50 euro op. Dat valt haar tegen. Meer zit er echter niet in, want ik vind dit bedrag al excessief voor de verleende prestatie, zij wil mij van het oosten naar het westen sturen. Een jongeman komt er bijstaan en trekt zijn gsm. Zijn mobiel heeft nog nooit van het Festivalplein gehoord. Mijn vriendin de junk is inmiddels in het stationsgebouw verdwenen om haar verjaardag te vieren. De jongeman gebaart naar het zuiden waar zich het centrum zou moeten bevinden.
Inmiddels zijn twintig minuten verstreken. Ik krijg de neiging de junk achterna te gaan, het station in. Automatisch doe ik een paar passen die kant op. Ik sta dan voor een stoplicht bij een bankgebouw waar ik al eerder was. Mijn oog valt op een bord midden op de weg, die het plein doorsnijdt. Festivalplein staat er op, levensgroot.
Daar hebben wij met z’n allen al die tijd naar staan kijken.

Getagged , , , ,

5 thoughts on “Zoeken naar de bekende weg

  1. irmakurpershoek schreef:

    Dat kan de beste overkomen. Daarom Heb ik geen zorgen. Die junk, dat is een ander verhaal. Weet je wel zeker dat die jarig was?

  2. marjonsarneel schreef:

    Mooi, om zo’n moment in taal vast te leggen. In jouw taal 🙂
    Met deze zin zet je mij op het verkeerde been: ‘In drie minuten was mijn bestemming bereikt.’ Ik denk dat deze zin beter zou werken wanneer je de toekomstige tijd gebruikt.
    Leuke uitsmijter!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.