Slaapkamer, bed en bedgenoten

Uit ‘Van Ussels Geschiedenis van het Seksuele probleem’ verblijd ik je met de volgende tekst.

In de vroege middeleeuwen huisde de ridder samen met zijn paard in één vertrek. Geleidelijk ontstaat de tweekamer-woning. Dit type blijft in de gebieden en bij de standen die t.o.v. het moderniseringsproces een achterstand vertonen, tot in de 20ste eeuw bestaan. De meeste burgerwoningen van de 16de eeuw hebben twee kamers: een ‘woonkamer’ waarin ’s avonds een collectief bed gemaakt werd, en een keuken waarin gegeten werd. De kleine burgerij, de boeren, de ambachtslui hadden doorgaans geen bed. De boeren sliepen op gedroogde kastanjebladeren of op banken, lompen, zakken, allen in één kamer: vader, moeder, verwanten, alle kinderen, personeel en bezoekers.

Veel was daar in de 20e eeuw niet veranderd. Op de boerderij waar ik veel kwam met mijn ouders was één mooie kamer met twee bedstedes: een voor de ouders en een voor de kinderen. De boer en zijn vrouw hadden zes kinderen. Een tweede vertrek was voorbehouden aan het vee. Deze stal lag naast het woonvertrek omdat de warmte van de dieren ’s winters de koude hielp bestrijden.
Meiden en knechten sliepen soms in de stal. Doordat slechts de grotere woningen bewaard zijn gebleven, hebben we een verkeerd beeld van de vroegere behuizing. Datgene wat we vandaag krotwoningen noemen, was vroeger een voortreffelijke behuizing. ‘In ’t scheeprijck Amsterdam, vol nauwbehuysde huysen’ woonden in 1632 150.000 personen in 15.000 huizen.

In zijn studie over de kunstenaar Melle schrijft van Emde Boas;
‘Achter een van die zeventiende-eeuwse trapgevels, die een stuk woningmisère zo pittoresk camoufleren, huisde in één kamer, waar niet kon worden gestookt, en een keukentje, het gezin van vijf personen. Ze sliepen in één alcoof.’ Sommige sociale categorieën wonen dus nog vandaag zoals iedereen vijf eeuwen geleden woonde. Privacy is een eis en een voorrecht van de gegoeden. Toen Napoleon, anderhalve eeuw geleden op het eiland Elba vertoefde, was het niet ongewoon dat men soms met zeven in één bed sliep, ‘zonder onderscheid van sekse en spiernaakt’ (j. presser, Napoleon, 1963, II, p. 598). In 1960 huisden nog 8000 personen te London in ‘common lodging houses’. In 1931 waren het er 15000, in 1899 zelfs 34000.

Dit is nog niet de volledige tekst, het rode oortjes blog volgt nog.

Getagged , , , , , , ,

3 thoughts on “Slaapkamer, bed en bedgenoten

  1. sterrenraper schreef:

    Heel mooi verwoord. En ik ben zeker benieuwd naar het vervolg.

  2. kurpershoekirma schreef:

    Interessant hoe de mensen in vroeger tijden leefden. En onze kinderen willen allemaal een eigen kamer mét televisie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.