Boeken lezen

foto: me.me

Mijn mailbox stroomt vol met recensies en achtergrondverhalen van diverse kranten en tijdschriften. De banners die zij over de artikelen aanbrengen storen niet, althans ik doe alsof zij mij niet storen. Sommigen hanteren restricties. Zo mag ik van de NRC maar vijf artikelen gratis in de maand lezen, van het FD ook, maar is de Elsevier ruimhartiger. Als ik tijd had nam ik daarom een abonnement op de Elsevier. Soms komt ook een artikel uit Elsevier niet verder in beeld dan de eerste vijf regels waarin de hoofdlijn staat. Vijf regels is dus genoeg. Vaak wordt over veel van hetzelfde geschreven, de krant moet tenslotte vol. Al de punten en komma’s van het politiek gehannes, het haantjes gekraai en gegraai moeten paginabreed worden uitgemeten. Mijn hersenen worden volgepropt met desinformatie zoals de lever van een Franse gans wordt vetgemest. Wat geeft mij al die data? Het geeft een beeld van een onbetrouwbare wereld om te beginnen bij ons land.

Bij het lezen gaan mijn ogen diagonaal door een tekst, die zich zo aan mijn brein vastzuigt. Als een item mijn aandacht trekt, lees ik zomaar de hele alinea.

Deze methode pas ik onbewust ook toe bij het lezen van boeken, zij gaat ten koste van de concentratie. De privacy hype was een buitenkansje om mij te ontdoen van de berichtenstroom in mijn mail. Met een select gezelschap ga ik verder. Vijf regels hoef ik ook niet diagonaal te lezen. Het laat tijd voor het rustig lezen van een boek.

Getagged , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.