De nimf Lorelei

De rotsVan verre ziet zij al aankomen, de schepen. Haar rots steekt boven kastelen en heuvels uit. Misschien zit er deze keer een man tussen die haar droom vervult: een leven in een paleis, weg van die rotrots! Snel pakt ze de borstel die achter haar ligt. Haar rechterhand gaat langzaam door het blonde haar dat tot over haar middel valt..

Ze heeft er zo genoeg van! Van de rivier, de schepen die op haar rots te pletter lopen. Van de razende schipbreukelingen die haar begeren en niet bij haar kunnen komen. Op haar onbereikbare rotsblok lacht zij ze uit.

Toen ze hier honderdtien jaar geleden kwam dacht ze haar droom snel te kunnen verwezenlijken. De vorige nimf had immers binnen tachtig jaar een prins aan de haak die haar meenam naar zijn paleis.

Lorelei buigt voorover. Haar gouden haar golft over haar voeten over de rots en verblindt de kapitein van de boot.

Bij de eerste knal heft ze haar hoofd. Na het gekraak en geschreeuw komt het gebrul en gejammer. De overlevenden bestormen haar klif.  Nu is het afwachten. Beneden splijt een verhit zooitje zich de nagels aan flarden om het rotblok te bedwingen. Lorelei zingt haar lied. De kerels slaan elkaar de hersens in. Een vent met een glimmende schedel en een rol touw over zijn schouder blijft over. Hij slingert het touw over haar rotspunt en trekt zich omhoog. Voor haar staat een hulk. Haar prins? Hij tilt haar op en drukt zijn lippen op haar gouden haar.

Getagged , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.