Claiming

metoo

Hij heeft onlangs zijn vrouw verloren. Ik ga een koffie met hem drinken en vraag hoe het met hem gaat? Hij is vrolijk, komt dichtbij me zitten en nodigt me uit voor een dinertje bij hem thuis. Na het eten vraagt hij of ik wil meegaan naar nog een diner later die week en naar een museum ook later die week. Ik aarzel, zeg nee, hij houdt aan noemt andere data: de week erop, de week daarop.
‘Het is zo fijn met jou, je bent zulk goed gezelschap. Dat heb ik nodig.’
Hij komt dichtbij zitten. Ik schuif een stukje op, zucht en stem in met het museum.

‘Mijn vrouw had heel mooie stukken, werkelijk prachtige jurken, ze zouden jou fantastisch staan.’
Hij buigt voorover, ik strek naar achteren. Hij gaat rechtop staan.
‘Ze zijn te groot,’ zeg ik beslist, ‘ze had toch maat 42?’
‘Ja, maar het past jou wel hoor.’
Hij buigt weer naar mij toe, ik buig naar achteren en schuif iets opzij. Hij komt naast me zitten, heel dichtbij. Ik voel zijn warmte en ruik zijn lichaamsgeur. Ik schuif nog een stukje verder naar links. Zijn hand nadert mijn gezicht en landt op mijn neus.
‘Je bent zo’n guiterd. Het lijkt me zo fijn als jij haar kleren draagt.’
Ik kijk naar links, verder schuiven kan niet. Ik sta op.
‘We hebben nog niet alles gezien.’ Ik loop een zaal in, hij volgt.

Aan het einde van de dag zegt hij,
‘Het was een fantastische dag, ik zou graag weer met je weggaan.’
‘Het spijt me Jos maar deze keer was het al moeilijk genoeg me vrij te maken. Ik heb het te druk. Ik ben bezet tot het einde van augustus en nu moet ik gaan mijn vriend wacht op me. Zijn gezicht nadert, hij tuit zijn lippen. Ik zoen ergens in de lucht open het portier en vlieg weg.

Een paar dagen later een mail:
‘Er zijn een paar mooie balletvoorstellingen met Hans van Manen aanstaande vrijdag? Het zou fantastisch zijn als je meeging.’
‘Sorry Jos, maar ik heb het echt te druk, ik ga een paar dagen weg met mijn vriend, ik heb geen tijd.’

Dan kom ik hem tegen op een evenementendag van het bedrijf waarvoor wij werken.
Hij komt naast me zitten, schuift steeds dichterbij. Ik bereik de hoek van de tafel.
Als het evenement is afgelopen giet het van de regen, ik ren naar het dichtstbijzijnde cafe. Alsof hij aan me zit vastgeplakt rent hij met me mee, schuift aan mijn tafel.
‘Waar heb je het zo druk mee?’ vraagt hij.

Getagged , , , , , , , , ,

One thought on “Claiming

  1. Gerdi schreef:

    Zeer herkenbaar, ik zie het voor me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.