Het geheim van de lege gracht (2)

Het Oude Huis dateert uit de middeleeuwen. Oldenbarnevelt met stokske en al heeft het nog gekend. Er werd in die tijd veel gedaan om uiterlijk en innerlijk op peil te krijgen en te houden. Maar ja toen was het huis nog jong en begeerlijk: groot, veel ruimte: 3 etages met zolder, een mooie grote zwart-wit betegeld voorhuis. Brede zware voordeur met klopper. Nu nog, eeuwen later, wordt de klopper gebruikt. De muren zijn zeker 50 cm dik. Een brede trap gaat naar de 1e etage. Tot zover de belangrijkste onderdelen. Maar ook nog even over de badkamer. Dat is een curiosum. In de middeleeuwen was er helemaal geen badkamer. Tachtig jaar geleden bouwde de bank er een kluis. De bank was een van de vele bewoners in de loop der eeuwen. De oude dame en de oude heer hebben er een badkamer van gemaakt, dwz zij hebben in de beveiligde kluis een douche met bad gebouwd, alles betegeld en de kluisdeur laten zitten. In bad zit je heel veilig, mits je de deur dicht doet natuurlijk. Dat je er veilig bent is belangrijk. De rest van de onderdelen is namelijk minder veilig. U was al gewaarschuwd: de oude poten en palen kunnen de last niet meer dragen. De oude dame besteedt er nog minder aandacht aan dan de oude heer. Zij kan al dat gekraak en verval niet meer aan. De schoonzoon heeft het over miljoenen die voor het Oude Huis te krijgen zouden zijn, maar er ook aan te besteden zijn. ‘Het is een bodemloze put’, zegt hij, ‘verkopen aan een nieuwe rijke’, zegt hij met eurotekens in zijn ogen.

Uiterlijk ziet het huis er nog robuust uit: wit gepleisterd met aan de voorkant de mooie oude eiken houten deur met koperen klopper kijkt het uit op de synagoge. Achter, ook wit gepleisterd kijkt het uit over de grote mooie tuin en de gracht op het klooster.

En ’s nachts loeit het in de gewelven, kreunen de palen en kraken de balken op zolder. Het lijkt of het Oude Huis een eigen leven leidt. Bezig is waarschuwend te fluisteren. Wat wil het ? Als je wilt kun je het horen, je moet er voor openstaan en meegaan naar het verleden, het heden en niet bang zijn. Het begon met Romana.