Schezerade en de salafisten

 Boko Haram in Nigeria en ISIS in Irak. De antropoloog Malek chabel*) geeft een kort inkijkje in de geschiedenis van de islam, met name over de Duizend-en-een-Nachten. Hij  legt  uit waarom de verhalen een anti-integristisch manifest zijn.

De Nachten beginnen met de onthulling van de koning Schahzenan aan zijn broer, de sultan Schahriar, dat zijn vrouw vreemd gaat en niet zo’n beetje ook. Ze houdt hele orgieën.

Schezerade voor de sultan, illustratie van de Deen Kay Nielsen

Schezerade voor de sultan, illustratie van de Deen Kay Nielsen

De sultan wordt razend, doodt zijn vrouw en beslist vanaf dat moment iedere dag een jonge maagd te trouwen om haar dan de volgende ochtend te vermoorden. De dochter van de grootvizier Schezerade biedt zich dan aan de sultan aan omdat ze een eind wil maken aan deze wreedheden. Iedere avond vertelt  ze de sultan voor het slapen gaan een boeiend verhaal. De sultan raakt verslaafd aan die verhalen zodat hij Schehezerade ’s ochtends laat leven om er maar geen te hoeven missen.

Malek Chabel ziet deze verhalen als een getuigenis tegen het integrisme. Het is  de prijs van de polygamie, het verborgen gezicht van een viriele wereld waar vrouwen onophoudelijk listen bedenken om aan hun verlangens te kunnen voldoen.

Gulzigheid, onbeschaamdheid, lust, luiheid, hebzucht, alle zeven zonden komen in de vertelsels aan bod. Bijvoorbeeld in de ontrouw van Myriam, die haar man stiekem hashish geeft om naar haar beeldschone minnaar te kunnen gaan.

Als je Chabel hoort praten is Duizend-en-Een-Nacht een chef-d’oeuvre dat niet alleen Voltaire heeft beïnvloedt in Zadig of Diderot in Bijoux indiscrets, maar ook Shakespeare, Edgar Poe en Luis Borges.

”Al dertig jaar zien we dat de klassieke, erotische Arabische cultuur in de moslimwereld en ook bij de Europese elite langzaam verdwijnt. Het is de vernietiging van een briljant verleden. Het verleden van het Abbasside kalifaat (VIIIe-XIV eeuw), de Arabisch Andalusische wereld( Xe-XVe eeuw) en de grote reformatoren van de islam van de XIXe en XXe eeuw”.

Hij herinnert er aan dat in 1980 de populaire Arabische versie van Duizend-en-Een-Nacht, de zg. ‘deBoulaq'(naar een wijk in Cairo) werd verboden door de Moslimbroeders, vervolgens publiekelijk verbrand in 1985. Malek Chebel constateert dat overal, in Saoudie Arabie, in Yemen, in Egypte, in Soudan, waar islamieten druk uitoefenen om studies van Duizend-en-Een-Nacht te verbieden en uit de bibliotheken te weren, zij tevens jacht maken op homosexuelen. Zij veroordelen een van de oudste kunsten van het Oosten: de buikdans, de zg. ‘vruchtbaarheidsdans’, net zoals zij trouwens make-up, badpakken en westerse kleding afwijzen. Er circuleren tegenwoordig versies van de Nachten in de Arabische wereld waarin Schezerade is vervangen door een mannelijke verteller. De bedoeling is de autoriteit van de bedrogen koning te herstellen. Een vrouw kan niet intelligenter en beschaafder zijn dan een man.

Sinds eeuwen beschermt de traditionele islamitische sluier, de hidjab, die strak om het gelaat zit, tegen te heftige mannelijke verlangens,maar de sluier verhindert niet te verleiden, te flirten, te knipogen, bedekte toespelingen te maken, briefjes uit te wisselen, stiekeme tekens te geven en dan hebben we het nog niet over de kunst van het ont-sluieren. Overigens draagt een vrouw die zich verbergt onder haar grote sjaal wellicht sexy lingerie. Ga maar eens naar Casablanca, Beyrouth, Alexandrie, Amman of Tunis en je ziet er heel veel  lingeriezaken waarvoor vrouwen zich staan te verdringen. In de VIIIe eeuw had Bagdad een levendig nachtleven met literaire salons en taveernes waar de  wijn rijkelijk vloeide.

Malek Chabel: ”Tegenwoordig betalen de islam en de Arabische wereld nog steeds een prijs voor de verdwijning van de Arabisch-Andalusische wereld. Radicale moslims vergeten dat deze maatschappij kunstlievend was, inventief, wellevend en tolerant. Zij werd in de XVe eeuw vernietigd door de Katholieke Reconquista”.

Hij is tegen hen die de algehele beschaving van de islam verwerpen, haar beschouwen als een anachronisme en niet meer van deze tijd. Deze beschaving wordt mooi weergeven in de nieuwe islamitische kunstzalen in het Louvre.
Chabel: ”Ik houd staande dat respect voor schoonheid een wapen is tegen vergetelheid en zelfmiskenning. Kunsthaters die aansporen meesterwerken van een grote cultuur te doen verdwijnen, dragen er toe bij dat hele volkstammen immigranten in achterstand blijven leven”.

*)Malek Chabel godsdienst antropoloog en arabisch erotisch literatuur specialist

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s