Te laat -1

De verjaardag van tantie

Door de openslaande deuren filtert de gekleurde vitrage het felle zonlicht. De dunne gordijnen bewegen elke keer als de vloerventilator naar de ramen draait. De warmte van de dag heeft zijn hoogtepunt bereikt: 30C. Tantie zwaait loom haar waaier. Het sieraad op haar decolleté deint mee in het ritme. De krulletjes bij haar oren zijn vochtig.

‘Het lijken de tropen wel,’ zucht omom die in een stoel naast tantie hangt.

Tantes, ooms en aanhang liggen, zitten of hangen uit te buiken van de dis die kokkie voor tantie Piety vijftigste verjaardag heeft bereid.

Rumoer bij de deur dringt door de matte sfeer de kamer in. Enkele gasten tillen hun hoofd op. Tantie staat op zonder de beweging met de waaier te onderbreken. Dora kijkt om als ze de stem hoort van een van de rustverstoorders. Het is een stem die haar raakt, ze begint trillen. Dora legt haar handen op haar buik en haalt diep adem. Ze hoort tantie zeggen:

‘Nee natuurlijk, dat vind ik enig, zo leuk dat je je vrienden hebt meegebracht. Ah joh, zo lang geleden…’

‘Ja tantie en voor u gaan we spelen.’

Drie mannen komen de kamer in twee met een gitaar in hun hand, de derde draagt een drumstel naar binnen. Een voor een staan de gasten op en gaan om de muzikanten heen staan. Dora houdt zich wat achteraf. Wat doet hij hier? Natuurlijk als neef van tantie mag hij hier komen, maar tot nu toe liet hij zich nooit zien op de partijtjes van de tantes.

‘Zo vervelend, echt de oude Indische doos,’ placht hij te zeggen. ‘Ik heb wel wat beters te doen.’

Ze had de tantes niets verteld, dat zou ze maar in verwarring brengen. Stom misschien want kijk nu tantie haalt hem met babbels en lachjes binnen. Een nieuwe prikkel in haar buik verraadt haar zenuwachtigheid. Haar hand gaat naar haar hals, glad en egaal gelukkig. Dora trekt haar buik in en past haar ademhaling aan zoals ze tijdens yoga leerde.