Tagarchief: moslim

Misdaad als vrijheid

Foto:  themuslimissue.wordpress.com

Foto: themuslimissue.wordpress.com

Kunst en religie kennen een lange geschiedenis van conflicten, niet alleen de moslimwereld, maar  ook  Amerika en  Europa kennen zo door de eeuwen heen hun religieus getinte terroristische feiten,  gepleegd door alle gezindten.

Een van de meest recente vond plaats in januari 2015 als de kunstenaars van het satirische blad Charlie Hebdo in Parijs worden doodgeschoten door een stelletje slecht gehumeurde moslims vanwege het tekenen van satirische cartoons  van onder andere de profeet Mohammed.

De karikaturen  van Charlie Hebdo zijn vaak choquerend smakeloos. Het schokt en kwetst mensen als zij belachelijk worden gemaakt in een tekening of wanneer een van hun heilige onderwerpen blasfemisch wordt weergegeven. Het zijn dan ook spotprenten en spot is niet vriendelijk. Een goede karikatuur legt direct meer bloot dan een tekst van twee kantjes. Het goede nieuws is, dat niemand je kan verplichten ernaar te kijken.

Moslims is het  verboden tekeningen te maken en te bekijken waarop mensen staan afgebeeld. Hun kunst bestaat dan ook voornamelijk uit tegeltjes in allerlei kleuren en vormen. Mooi die tegeltjes, maar je raakt er op den duur wel op uitgekeken.
Ik stel me zo voor, dat om eens iets anders te zien dan hiërogliefen, de moordenaars van de CharlieHebdo-redactie,  het blaadje kochten. Stiekem. Toen zij het in bezit hadden en meenamen naar hun hol, zagen zij de tekeningen en na ze van alle kanten besnuffeld en bekeken te hebben,  kregen ze spijt. Zo gaat dat nou altijd: het bezit van de zaak is het eind van het vermaak.
Aha, een cliché, maar eentje die de situatie goed verbeeldt, want: Help, wat nu dachten onze moslims?  Ineens wisten ze het weer, een goede moslim kijkt niet naar afbeeldingen van iets dat een ziel heeft. Dat is haram, zondig! En God straft onmiddellijk. Nooit hadden zij die afbeeldingen mogen bekijken, laat staan dat ze een krant mochten kopen en lezen, die prenten en afbeeldingen uitgeeft. Maar waarom mochten anderen eigenlijk wel en zij niet?  En hoe moesten ze God weer gunstig stemmen?

Het was dan ook niet uitsluitend omdat ze op hun ziel getrapt waren door een belediging de profeet aangedaan, maar uit spijt en jaloezie op kunstenaars die in vrijheid hun beroep mogen en kunnen uitoefenen,  dat ze naar de wapens grepen.
Misdaad is kennelijk Lees verder

Getagged , , ,

Verbeelding

.

Foto:www.hdwallpapers.in

Foto:www.hdwallpapers.in

Een rode tas staat op de stoel naast hem bij het raam. Hij kijkt me wrevelig aan als ik ‘pardon’ zeg en aanstalten maak om aan te schuiven. Een passagier bij de deur kijkt op van zijn krant,
Wat gaat die nou doen? denk ik te lezen in zijn ogen. Dan bemerk ik pas de pluizige  baard à là Bin Laden, de  dikke lippen in een smal gezicht en de kleding die er bij hoort: een donkergrijze lange jas over een zwarte rok die hoog boven de schoenen zijn einde vindt. Zonder gezichtsverlies kan ik niet meer terug, ik heb hem nou eenmaal gekozen als buurman, dus zak ik neer op het stoeltje. Hij schuift nukkig naar het raam, de grote tas moet op de grond voor hem en knelt nu tussen zijn benen in de strakke rok.

Bij de volgende halte stappen mensen naast ons uit. De man manouvreert zich langs mij om plaats te nemen op de lege plek, de kabas zet hij op de bank voor zich. Ik staar naar de rode tas met de witte letters, hij is voor de helft gevuld. Tersluiks kijk ik weer eens naar de man. Wat zou er in die tas zitten? Mijn fantasie gaat  aan de haal, ik heb tenslotte niets beters te doen. Mijn Verbeelding denkt dat er misschien wel een bom in zit. Ik schrik er van, ik wist niet dat mijn Verbeelding zoveel fantasie had. Zal ik dan maar uitstappen voor we station Zuid bereiken?
‘Het is spits, dus druk. Het effect zal groot zijn wanneer het station met alles en iedereen de lucht in vliegt, succes verzekerd,’ zegt Verbeelding, ‘als je  tijdig uitstapt kun je een blik werpen in de zak en zelf de dans ontspringen.’
Verbeelding overdrijft een beetje vind ik.
‘Maar wat dan?’ vraag ik, ‘wat als ik iets verdachts zie? Trouwens hoe ziet iets verdachts er uit? Zwart met draadjes of een serie aan elkaar gebonden telefoons of is het mechanisme gewikkeld in een handdoek?’.
Daar geeft Verbeelding geen antwoord op.

Bij de halte van Station Zuid stapt de man uit, tas in de hand. Hij wandelt het perron op, zet de zak neer en draait zich naar de metro. Als een pinguin zet hij zijn voeten in de zware schoenen overdwars. Vanaf de enkels tot de zoom van de rok zijn zwarte kousen zichtbaar wat het beeld van het zuidpoolbeestje versterkt. Als we wegrijden verwacht Verbeelding ieder moment de vlammen uit het dak van het station te zien slaan.
Ik denk dat ik hem maar in de ban doe, mijn Verbeelding.

Getagged , , ,