Tagarchief: Slag bij Waterloo

Satanskind

Als pa in de buurt is, is Trijn poeslief, maar hij heeft z’n hielen nog niet gelicht of ze begint te kijfen.

Pa weet een baantje voor Meek als naaister in een andere plaats, dan kan ze weg bij die heks, maar ziet ze hem ook niet meer.  Meek moet er niet aan denken, maar van Trijn, haar stiefma, wil ze verlost zijn.

Als Meek klaar is met haar werk op de weverij, snaait ze zelf haar kostje bij elkaar, komt pas thuis als ze zeker weet dat pa er is. Soms mislukt dat zoals vandaag vanwege een plotselinge hagelbui, die boven haar hoofd losbarst. Ze rent naar huis en staat  binnen voorovergebogen haar natte haar uit te knijpen als ze een stomp op haar rug krijgt.

‘Ken je dat niet buiten doen?’ hoort ze Trijn zeggen, voordat ze naar adem snakkend in elkaar krimpt. Als ze weer adem heeft draait ze zich om.

Trijn staat met een grijs op haar gezicht, een arm in haar zij naar haar te kijken. ‘Satanskind.’ Trijn spuugt het woord in Meeks gezicht. Een rode golf rimpelt van Meeks tenen naar het kruintje van haar hoofd. Bliksemsnel trekt ze de bezemsteel uit Trijns handen.

‘Kom maar op, mens. Kom maar op als je durft.’

Zij houdt de stok voor zich en danst op haar blote voeten heen en weer. Met haar zwarte haar strak weggetrokken naar achteren in een staart die haar bruine ogen scheef omhoog trekt, heeft ze wel iets van een exotische krijger. Trijn deinst achteruit, valt over een krukje. Rechtop staat Meek en snuift. Wat een naar wijf is het toch met haar snert opmerkingen altijd. Is het haar schuld  dat haar ouders zo arm waren dat ze haar weg moesten geven. De golf zakt en maakt plaats voor het besef dat ze hier niet langer kan blijven. Ze is teveel. Meek gooit de bezem voor Trijns voeten,
‘Hier mens, hier is je stok.’

Ze holt door het laantje met de dikke struiken, die terwijl ze door hun bladeren scheert, fluisteren,
‘Wat is er met je, waarom huil je?’
‘Ik huil niet,’ ze boent in haar ogen, stuift het steegje in, struikelt over de oude bedelares, die haar verwensingen naroept. Ze holt verder tot voorbij de huizen tot ver in het land, daar waar de graanvelden de hemel raken, waar de schemering vertelt dat de nacht eraan komt en waar het ruikt naar vette aarde.

Haar vader is om deze tijd klaar met zijn werk als kleermaker. Zou ze hem vertellen over Trijn. Meek slikt. Als ze weggaat ziet ze pa ook niet meer en zo erg is het allemaal toch niet, eigenlijk met Trijn? Als stiefma in een goede bui is smeert ze wel eens een boterham met reuzel of schenkt een kop thee en ’s winters is het warm in het kot.

Daar komt pa aan, wat loopt hij krom!
‘Dag pa,’ roept Meek, want pa met zijn soepogen ziet niet zo goed.
Ze steekt haar arm door de zijne. De avond vouwt zich om hen heen. Vlakbij huis zijn ze als Meek zegt,
‘Pa, ik dacht dat baantje als naaister in dat plaatsje maar aan te nemen. Je weet wel dat waar die rijke klant van je het onlangs over had. Ik ben al dertien, ik kan dat best.’

Getagged , , , , , , , ,

Wie won de Slag bij Waterloo?

Om te vieren dat het op 18 juni 2015 tweehonderd jaar geleden is dat de Fransen P1030585bij Waterloo verslagen werden wilden de Belgen een herdenkingsmunt van Euro 2,- uitbrengen. Met deze munt kon in alle landen van de Europese unie betaald worden. Dat wekte de woede van diezelfde Fransen.
In een brief aan de Europese Raad, veegde Francois Hollande de Belgen de pan uit. Het zou een negatief teken zijn voor een deel van de Europese bevolking, juist op een moment dat alles op alles wordt gezet om de samenwerking binnen de Europese Monetaire Unie te versterken.
Nou, dachten de Belgen, dan maken we toch een munt van Euro 2.50, daar hebben we geen goedkeuring voor nodig. Ze smolten alle 180 000 twee euro herdenkingsmunten om in messing Euromunten van 2,50, die niet als betaalmiddel fungeren. Kosten Euro 50 000.-.

De Slag bij Waterloo is nog lang niet gestreden, want
‘Wie heeft er eigenlijk gewonnen?’ briest Hollande, die het maar niks vindt dat de Engelsen met hun Wellington spreken van een ‘viering’. Wat nou ‘viering’? Kijk eens naar het leger van de Pruisen dat bestond uit lijfeigenen en dan de Russen met hun leger van slaven. Het Franse leger, dat bestond tenminste uit vrijwilligers die uit liefde voor Napoleon hun leven gaven. De Fransen brachten Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap en Scheiding van Kerk en Staat, allemaal waarden die nog steeds in alle democratieën hoog in het vaandel staan. Wie heeft er nou verdomme gewonnen?

Nederland brengt overigens een munt uit waarop een steek staat. De Prins van Oranje (de latere Willem II) werd door sommigen de ‘held van Waterloo’ genoemd. Daarom is zijn steek, het kenmerkende hoofddeksel dat hij droeg, de basis voor het ontwerp van de keerzijde van het Waterloo Vijfje. De munt brengt heden en verleden bij elkaar: het portret van Koning Willem-Alexander is op de toekomst gericht.
Nederland ligt ver genoeg van Frankrijk af om niet door de Fransen op het matje te worden geroepen. Bovendien kan de munt alleen in ons land als betaalmiddel en collectors item dienen.

Getagged , , , , ,

Friedrich Brandt, de wedergeboorte van een onbekende soldaat. Twee honderd jaar na de Slag bij Waterloo

foto:AFP PHOTO /SPW-DGO4)

foto:AFP PHOTO /SPW-DGO4)

Geen Duitser, maar een Engelsman. Enfin de kogel in zijn borst is Frans en de vuursteentjes die hij bij zich droeg zijn van Engels komaf. Verder lagen er, leuk gerangschikt, nog wat botjes, beentjes en houtjes met initialen van Duitse herkomst en voilà Friedrich Brandt was geboren.
In mijn vorige blog schreef ik al over hem, de gevallen soldaat van Waterloo naar aanleiding van een artikel waarin de archeoloog zei,
‘Het is alsof hij sterft voor onze ogen,’ Hij lag er namelijk zo levendig bij. Hij kreeg ook een naam, Friedrich Brandt, dat maakte hem menselijk en interessant. Iemand om te leren kennen. Was hij getrouwd, had hij kinderen? Miste zijn vrouw hem, hielden ze van elkaar, heeft ze lang op hem gewacht? Wat is er van zijn kinderen geworden?

Op een dag in juni werden zijn resten gevonden op de wijde Belgische vlakten bij Waterloo tijdens werkzaamheden die weer wat glans moesten geven aan die historische plek. Dit jaar 2015 is het namelijk 200 jaar geleden dat Napoleon de Slag verloor. Aan zo’n legendarische gebeurtenis moet natuurlijk aandacht worden besteed en dat kan niet in een vervallen monument. Tijdens het graven kwam hij te voorschijn, Friedrich. Een opstanding uit de dood.
‘Hij lag op zijn rug, het zag er uit alsof hij na zijn dood niet meer was verplaatst alsof een van zijn regimentskameraden snel wat aarde over hem had heen gegooid om hem te beschermen tegen eventuele lijkenpikkers’, zeiden de archeologen. Dat paste wel bij Friedrich zo’n bezorgde makker.

Maar dan in juli van hetzelfde jaar zegt dezelfde archeoloog, dat vanwege de herkomst van de kogel, de vuursteentjes en de plek waar hij werd gevonden het best eens om een Engelse soldaat zou kunnen gaan en dat Groot Brittannië hem, nadat de botjes zijn geanalyseerd, wellicht graag wil eren met een waardige begrafenis.

Dat is mooi allemaal, maar hoe gaat het verder met Friedrich? Een deel van hem is uit de botjes opgedoken zal hij nu weer in het niets verdwijnen? Gaan de Engelsen hem begrafen of de Duitsers? Wie weet het?

Getagged , , , ,

De ‘Slag bij Waterloo’, 200 jaar

P1030584De negentiende eeuw mag dan 200 jaar geleden zijn voor mij is zij interessant dichtbij, omdat zij een schakel is tussen de tijd dat er met de hand werd geproduceerd naar machinaal produceren en zo verder naar automatisering in 2015. Zowel om persoonlijke redenen als om de historische gebeurtenissen en de veranderingen op industrieel en sociaal gebied verblijf ik er graag.
Het begon met Napoleon en zijn nederlaag bij Waterloo. Die nederlaag was onder andere te wijten aan de nonchalance van de grote veldheer. Hij had het terrein niet goed verkend, maar ook zijn soldaten waren uitgeput, doorweekt als zij waren van de regen op de dag van de nederlaag. Toch wist hij stand te houden tegen de Engelsen, de Duitsers en Nederlanders, maar toen de Pruisen kwamen was het voorbij en moest het Franse leger zich terugtrekken. Na één dag strijd waren er meer dan 50.000 doden en gewonden en 20.000 man werd vermist. De vader van mijn personnage vocht in deze oorlog en overleefde evenals haar moeder. Vrouwen vochten namelijk mee, zij maakten deel uit van het leger als marketentster, zoetelaars, maar streden vaak mee naast hun man

In het vervolg van deze oorlog, in 2012 bijna 200 jaar na de Slag bij Waterloo werd op het voormalige slagveld door Belgische archeologen een compleet skelet van een jonge soldaat aangetroffen. De musketkogel, die waarschijnlijk de reden van zijn dood was, zat nog tussen zijn ribben geklemd. Er werd geen kleding teruggevonden, waardoor de nationaliteit van de soldaat niet direct kon worden vastgesteld. Er werden een lepel, een muntje en een leren band aangetroffen naast het lichaam. Ook is er een stuk hout bewaard gebleven, waar met metalen letters de initialen C.B.op staan geschreven. Later bleek dat er ook nog een vrijwel afgesleten F op het stuk hout stond. Na een diepgaand onderzoek bleven er twee soldaten over met de initialen F.C.B. Alletwee vochten zij in de 2e linie van het bataljon van het Duits Koninklijk Leger.

De Sunday Times van april 2015 vermeldde onlangs dat Gareth Glover, een militair geschiedkundige gespecialiseerd in Waterloo, had ontdekt dat het skelet van een jonge Duitser van 23 jaar kon zijn. Het zou gaan om Friedrich Brandt, een Duitse soldaat van het Duits Koninklijk Leger, een Hannoverse militaire eenheid, geallieerd met de Britten. 100% zeker is het niet dat het skelet echt van Friedrich Brandt is, maar het is de meest waarschijnlijke.
Nog een ander vermeldingswaardig feit is, dat mijn heldin werd geboren in 1815, de maand na de Slag bij Waterloo. De datum is niet helemaal betrouwbaar, maar heel waarschijnlijk.

Getagged , , , , ,