Tagarchief: Spanje

Gelukkig

wijkkrantlogo
Met veel moeite ben ik hier gekomen en ga niet meer weg. Zeker niet na de ontberingen die ik heb moeten doorstaan.

Voor de overtocht van Libië naar Italië moest ik zo’n duizend dollar neerleggen. Dan zit je met krijsende kinderen en vrouwen hutjemutje op elkaar in een lekke rubberboot. Die duizend dollar is goedkoop begreep ik later van anderen. Vanuit Turkije kost het wel zesduizend dollar en zit je twaalf dagen in zo’n varend kerkhof. Daar moet je toch niet aan denken, de vijftien uur dat ik in die schuit zat hebben mij toch al gauw een paar jaar van mijn leven gekost. Natuurlijk zinkt het kreng in het zicht van de haven. Gelukkig werden wij opgepikt door een reddingsboot die in de omgeving rondvoer. De vrouw naast mij verdronk met haar kind. Ik zag ze gaan, ik kon mij gelukkig vastklampen aan een reddingsboei en ontkwam aan de verdrinkingsdood.

Wij voeren wekenlang over zee voordat we ergens aan land konden. Het voedsel en water raakten op. Gelukkig wist ik altijd nog wel iets te ritselen. Vanuit Spanje ben ik gaan liften naar het noorden naar Nederland. Daar geven ze je geld en een huis, dus daar moet je zijn.

Helaas toen ik in Nederland aankwam stopten ze me in een soort van inrichting met veel andere vluchtelingen. Gelukkig kwam ik wel aan mijn gerief totdat mij werd verteld dat ik terug moest naar mijn land.

Gelukkig ben ik toen ontsnapt naar de hoofdstad. Daar kraak ik met medestanders leegstaande panden. Gelukkig zijn ze in de hoofdstad gek en kunnen wij onze gang blijven gaan. We hoeven zelfs niet meer te kraken maar worden ondergebracht. Ik ga naar Buitenveldert en krijg onderdak, geld en eten, maar moet werken aan mijn terugkeer. Haha, mij krijgen ze niet meer weg.

Getagged , , , , , , , , , ,

Hoe de aardappel volksvoedsel kon worden

 

Onze aardappel is afkomstig uit Peru. De Spanjaarden ontdekten de knol toen ze al rovend en plunderend door Peru en Chili trokken. Vanuit Spanje verspreidde de aardappel zich via de botanische tuinen van monniken en kloosterorden over Europa.

Diverse geleerden waren enthousiast over het product, want de knollen groeiden vrijwel in elk klimaat, konden gemakkelijk worden verbouwd en waren zeer voedzaam. Dit zou dé oplossing kunnen zijn voor de vele hongersnoden die destijds Europa teisterden. Vele Europese heersers probeerden de aardappelteelt dan ook in hun gebied te bevorderen. Dit ging niet gemakkelijk: de mensen vonden het een smakeloos product dat er raar uitzag met al die uitsteeksels, helemaal nergens naar rook en waarvan de stengels en bladeren ook nog eens giftig waren. Door velen werd het afgedaan als varkensvoer of als voedsel voor de allerarmsten.

En zo geschiedde, de allerarmsten aten aardappelen tot ze er een opgezette buik van kregen: aardappelen met azijn, aardappelen met mosterd, aardappelen rauw. Op feestdagen kwam er aardappel met vet op tafel. Wevers behoorden tot de allerarmsten, zij aten veelal aardappelen.

In de 19de eeuw werd de aardappel aangetast door een schimmel. Zo brak er alsnog hongersnood uit in Ierland en Nederland met name in Noord Brabant en Zeeland. Veel mensen vluchtten voor de bittere armoede en vertrokken naar Amerika

Persoonlijk ben ik geen fan van de aardappel. De aardappel is familie van de nachtschade, de naam zegt het al: Schade. Geef mij maar pastinaak, de witte wortel. De pastinaak was vanaf de middeleeuwen volksvoedsel waarna zij werd vervangen door de aardappel.

De witte wortel heeft een lichte anijssmaak. Het smaakt verrukkelijk in de soep en in de stamppot. Soms bak ik de schijfjes en dien ze op met vlees. Een scheutje madeira over de schijfjes en je hebt een heerlijk gerecht.

 

Bronnen: wikipedia, geschiedenis.nl

Getagged , , , , , , , , ,

De lotgevallen van een purser

Foto: Depositphotos.com

‘De zuurstofmaskers komen van boven, zij bungelen voor je neus en het zwemvest zit onder de stoel.’

Het vliegtuig taxiet naar de startbaan. Mijn collega’s staan weer voor lul in het gangpad uitleg te geven en aan de touwen van een zwemvest te trekken.

Een kerel met een snor eet een banaan, een jongen kijkt op zijn tablet, een vrouw leest een boek. Het gros van de passagiers heeft zijn ogen gesloten, de rest kijkt met glazige ogen naar de rugleuning voor zich. Een, twee, drie baby’s krijsen, een man gaat staan, reikt naar de bagagerekken. Dat is strikt verboden, de gezagvoerder heeft het sein ‘riemen vast’ gegeven. Weten die sukkels nou nog niet wat dat betekent? Tijdens het instappen heeft mijn collega vier maal geprobeerd de mensen aanwijzingen te geven over het opbergen van hun bagage onder hun stoel. Ze vroeg het vriendelijk en beschaafd. Ze kon net zo goed voor de kat z’n viool praten, de eikels gingen onverdroten door hun jassen en tassen in de bagagerekken te proppen. Straks gaan ze na het landen ook weer klappen…!

Ik kan er niet langer tegen, grijp mijn zweep, die ik vanochtend in mijn broekband heb gestopt en sla hem uit. Het uiteinde klieft de banaan, wikkelt zich vervolgens om een huilende baby, die ik naar mij toetrek. Er ontstaat tumult, ik word bij mijn arm gegrepen, toch slaag ik erin het koord om de hals van de man bij het bagagerek te slaan. Hij valt achterover, tong uit zijn mond, ik trek. Iemand knelt mijn armen op mijn rug.

Ik lig op de psychiatrische afdeling van het VUmc, kijk door het raam en zie ze vliegen. Ik bedenk een plan. De deur gaat open, een kerel in een witte jas komt binnen, loopt naar mij toe, hij houdt een injectiespuit in zijn hand. Ik ben klaar voor hem, u hoort nog van me.

Getagged , , , , , , , , ,

Als voetbal stijl krijgt

 

Image

Niets heb ik met voetbal, het is wat mij betreft de vreselijkste sport die er bestaat en dan niet vanwege het spel zelf maar de heisa er omheen: het gehos, het gejoel en geschreeuw, de kleur, het gegraai, de absolute onbeschoftheid van de fans, de spelers zelf die, in pak lijken op huurmoordenaars in een balzaal. Barbaren kortom.

Op Radio-1 hoorde ik afgelopen vrijdagochtend vroeg de commentaren:
”Ach, de belangstelling is niet groot. Winkeliers hebben deze keer ook niet groot uitgepakt, Oranje valt zo tegen en van Spanje hebben we het vorige WK ook verloren. We wachten het maar af”, sprak de verslaggever berustend en sloeg een ander onderwerp aan.

Maar ja in 1648 versloegen wij de Spanjaarden ook na 80-jarige tegenslagen en verder deden die uitspraken mij ook denken aan mijn paraplu, die als ik hem meeneem, voor opklaringen zorgt waar regen is voorspelt.

Toen  de buren ’s avonds door het plafond dreigden te zakken en het trompetgeschal buiten maar aanhield, raadpleegde ik ‘Twitter’.

In het late nieuws bewonderde ik Van Persies elegantie. Diep onder de indruk was ik van de manier waarop hij de bal het doel in zwierde. Chapeau! Houd stand!

Getagged , , , ,