Tagarchief: voetbal

Als voetbal stijl krijgt

 

Image

Niets heb ik met voetbal, het is wat mij betreft de vreselijkste sport die er bestaat en dan niet vanwege het spel zelf maar de heisa er omheen: het gehos, het gejoel en geschreeuw, de kleur, het gegraai, de absolute onbeschoftheid van de fans, de spelers zelf die, in pak lijken op huurmoordenaars in een balzaal. Barbaren kortom.

Op Radio-1 hoorde ik afgelopen vrijdagochtend vroeg de commentaren:
”Ach, de belangstelling is niet groot. Winkeliers hebben deze keer ook niet groot uitgepakt, Oranje valt zo tegen en van Spanje hebben we het vorige WK ook verloren. We wachten het maar af”, sprak de verslaggever berustend en sloeg een ander onderwerp aan.

Maar ja in 1648 versloegen wij de Spanjaarden ook na 80-jarige tegenslagen en verder deden die uitspraken mij ook denken aan mijn paraplu, die als ik hem meeneem, voor opklaringen zorgt waar regen is voorspelt.

Toen  de buren ’s avonds door het plafond dreigden te zakken en het trompetgeschal buiten maar aanhield, raadpleegde ik ‘Twitter’.

In het late nieuws bewonderde ik Van Persies elegantie. Diep onder de indruk was ik van de manier waarop hij de bal het doel in zwierde. Chapeau! Houd stand!

Getagged , , , ,

BROOD EN SPELEN

dirigentWe aten snel een saté met brood in een obscuur eetcafe vlakbij een tramhalte in Buitenveldert. De saté had veel weg van het interieur van het café: groezelig en donker. Het smaakte ook als het café, wat ranzig en het brood was klef. Zo vroeg in de avond waren wij de enigen in het duister van dit etablissement.

Het had heel comfortabel geleken eens met de tram naar het Concertgebouw te reizen waar het concertgebouworkest een symfonie van Mahler zou uitvoeren onder leiding van Haitink. Mijn gezelschap had kaarten voor dit concert geregeld en wij verheugden ons op een concert met Haitink De Geweldige als dirigent. De uitvoering zou om kwart over acht beginnen dus stonden wij om half acht op de tramhalte.Helaas, al wat er kwam geen tram. De display versprong voortdurend vijf minuten, toen tien minuten. Nog steeds geen tram. Eindelijk om acht uur daar verscheen een tram. Wij vroegen de conducteur korzelig wat de reden was van deze late aankomst. Hij bekeek ons glazig en zei stomverbaasd terwijl hij ons nog eens van top tot teen opnam alsof wij van een andere planeet kwamen.

– Huldiging van Ajax

– Maar waar dan? vroegen wij verbaasd, want in ons idee vindt een huldiging van een voetbalclub plaats op het voetbalveld. Toch?

– Museumplein, zei hij op de toon van’wat zijn dit voor sukkels’.

Bij de halte aangekomen renden wij naar de ingang. Helaas, helaas het concert was al begonnen en de deuren naar de zaal waren dicht. Zij bleven dicht want in tegenstelling tot andere dirigenten die een snelle binnenkomst tussen de bedrijven door geen bezwaar vinden staat Haitink de Prima Donna dat gewriemel achter zijn rug van te late bezoekers niet toe.

Wij hebben ons verdriet verdronken in de aanpalende kroeg. Zo begon en eindigde de avond in het café, met dank aan Ajax.

Getagged , ,